ZORGRECHT

Internationale vrouwendag 2017

Vandaag is het internationale vrouwendag. Wereldwijd wordt aandacht gevraagd voor de specifieke rechten van vrouwen. Voor heel veel vrouwen zijn deze rechten nog niet of niet voldoende gewaarborgd. Ook in Nederland ziet Dokters van de Wereld dit terug. Bijvoorbeeld bij seksuele en reproductieve rechten: het zelf kunnen kiezen en besluiten nemen over het eigen lichaam, over seksualiteit en over zwangerschappen.

In veel landen komen deze rechten (steeds meer) in het geding: in Malta, momenteel voorzitter van de Europese Unie, wordt abortus op geen enkele manier toegestaan, in Polen bespreekt men een wetsvoorstel om abortus volledig te verbieden; in Rusland wordt gesproken over het decriminaliseren van huiselijk geweld; in de VS zorgt de “global gag rule” er voor dat er alleen ontwikkelingshulp wordt gegeven als de ontvangende partij geen informatie of diensten aanbiedt gerelateerd aan abortus.

In Europa en wereldwijd zien onze collega’s van het Médecins du Monde (MdM) netwerk talloze voorbeelden van ongelijkheid en discriminatie van vrouwen en meisjes. Schoolmeisjes in Ivoorkust, waar 47% van de onderwijzers zegt seks te hebben gehad met schoolmeisjes, jonge geweldslachtoffers in de Centraal Afrikaanse Republiek, en vrouwen in Peru die medische hulp nodig hebben na een onveilige abortus omdat het hen aan het recht op abortus ontbreekt. In Frankrijk zien de MdM-teams de ongelijkheid en discriminatie van vrouwen zonder papieren en de barrières in de toegang tot goede medische zorg .

Ook in Nederland ziet Dokters van de Wereld dat seksuele en reproductieve rechten van vrouwen niet gewaarborgd zijn. Vanaf 21 jaar moeten vrouwen zelf betalen voor anticonceptie en voor hormonale medicatie welke gebruikt wordt bij gynaecologische klachten. Abortus wordt in het geheel niet vergoed voor ongedocumenteerde vrouwen. Hierdoor kunnen ongewenste zwangerschappen ontstaan zonder de mogelijkheid deze af te breken. Deze vrouwen zijn vaak kwetsbaar op allerlei gebied: zij hebben geen zorgverzekering, mogen niet werken en hebben daardoor geen financiën voor anticonceptie, regelmatig is er hoge psychische lijdensdruk, vaak hebben zij geen eigen onderdak (waardoor zij rondzwerven, tijdelijk ergens logeren, in kraakpanden verblijven) en hebben soms zelfs onvoldoende inkomsten voor voeding en andere basisbehoeften. Dit alles zorgt ook voor een situatie die vrouwen kwetsbaar maakt voor (seksueel) misbruik en het gebruik van seks als ruilmiddel.

Vorige week (2 maart) vond een belangrijke ontmoeting plaats in Brussel tussen vertegenwoordigers van bijna 50 regeringen en maatschappelijke organisaties, tijdens de conferentie She Decides. Hierin is toegezegd samen te werken om de rechten van vrouwen en meisjes boven aan de agenda te krijgen. MdM roept overheden en betrokken partijen op om deze enorme uitdaging wat betreft gezondheid en ontwikkeling zonder dralen aan te gaan.
In Nederland blijft DvdW zich inzetten om ongedocumenteerde vrouwen te helpen bij een goede toegang tot seksuele en reproductieve gezondheid.

Uit de praktijk
In de zomer van 2016 klopt een Zuid-Amerikaanse ongedocumenteerde vrouw aan bij Dokters van de Wereld. Zij heeft geen vast adres en slaapt momenteel bij een vriendin op de bank. Zij is zwanger en weet niet goed hoe zij de zorg rondom de zwangerschap moet gaan regelen. Bij een verloskundige is ze gelukkig van harte welkom. Enkele weken later belt zij erg verdrietig op. Op de echo is een ernstige afwijking geconstateerd waardoor het kindje hoogstwaarschijnlijk op een later moment zal komen te overlijden. Een zwangerschapsafbreking komt ter sprake. De huisarts kan haar niet helpen hierbij, ze is naar een abortuskliniek geweest maar die vragen het voor haar onbetaalbare bedrag van 600 Euro. Ze is ten einde raad. In het ziekenhuis komt een abortus door middel van zuigcurettage neer op 1000 Euro, wordt haar verteld. Uiteindelijk wordt door middel van medicatie een abortus opgewekt, die gepaard gaat met hevige pijn en veel en langdurig bloedverlies. Zij ondergaat dit bij de vriendin. Alleen ’s nachts kan zij op de bank liggen, overdag loopt zij met haar krampen en bloedverlies op straat. Later vertelt zij dat abortus een van de moeilijkste dingen is als je ongedocumenteerd bent. “Als je zwanger bent, en de zwangerschap is door de omstandigheden niet gewenst, kun je als ongedocumenteerde vrouw geen kant op”.

logo-mdm_nl-dut_cmjn

Persbericht: Dokters van de Wereld keurt gesleep met ernstig zieke migranten af

PERSBERICHT

Hulporganisatie Dokters van de Wereld spreekt haar sterke verontwaardiging uit over de wijze waarop de Gemeente Amsterdam afgelopen maandag inderhaast een twaalftal ernstig zieke uitgeprocedeerde asielzoekers heeft verplaatst naar een nieuwe 24-uursopvang. Dat gebeurde nadat afgelopen vrijdag de rechter in hoger beroep bepaalde dat de twaalf recht hebben op een 24-uurs voorziening. De verhuizing is volgens Dokters van de Wereld onnodig snel uitgevoerd en bijzonder chaotisch verlopen. De nieuwe voorzieningen brengen ernstige risico’s met zich mee voor verdere gezondheidsschade, zo stelt de hulporganisatie. Dokters van de Wereld eist daarom dat de Gemeente Amsterdam het 12-maanden criterium schrapt.

De verhuizing vanuit de 24-uursvoorziening in Daalburgh is een direct uitvloeisel van dat criterium. De opvang is vorig jaar in het leven geroepen voor ernstig zieke ongedocumenteerden. De gemeente heeft besloten om de groep te verhuizen, maar stuitte op verzet van de gedupeerde patiënten en maatschappelijke organisaties. De opluchting bij Dokters van de Wereld over het vonnis van vrijdag maakte snel plaats voor verontwaardiging toen de gemeente maandag de twaalf verhuisde. De ernstig zieke patiënten zijn overgebracht van de opvanglocatie Daalburgh in Amsterdam zuidoost naar De Walborg, een nachtopvanglocatie in Buitenveldert.

Nachtopvang
Volgens Arianne de Jong, directeur van de hulporganisatie, had de gemeente zich moeten verzekeren van adequate voorzieningen op de nieuwe locatie: “Het betreft mensen met ernstige aandoeningen, zoals nierinsufficiëntie, hartproblemen, posttraumatische stres stoornis en ernstige maag- en darmproblematiek. De Walborg is onvoldoende toegerust voor personen met ernstige chronische aandoeningen. Dit had met simpele aanpassingen beter kunnen worden ingericht. Bijvoorbeeld door plaatsing van douchestoeltjes voor mensen die slecht ter been zijn, een toilet dat op slot kan en een werkende invalidendouche. De gemeente had meer tijd moeten nemen om de locatie geschikt te maken voor de ernstig zieke bewoners, zodat ze dezelfde voorzieningen zouden hebben als in Daalburgh. Ze zijn immers bekend met deze groep.” De hulporganisatie beraadt zich, samen met partnerorganisaties, op stappen om de gemeente te bewegen menswaardige en adequate voorzieningen te bieden voor deze groep.

Schrappen
Dokters van de Wereld eist bovendien van de Gemeente Amsterdam dat ze het 12-maandencriterium definitief uit het Programma Vreemdelingen schrapt. Het gewraakte criterium bepaalt dat ongedocumenteerden die 24-uursopvang nodig hebben het recht op die opvang na een jaar verliezen. Daarbij wordt onvoldoende rekening gehouden met hun individuele medische situatie. Ook wie nog steeds ziek is, kan na een jaar het recht op 24-uursopvang verliezen. Ze zijn dan aangewezen op de zogenaamde bed-, bad- en broodvoorziening, welke alleen opvang in de nacht biedt.

Verzet
“De nieuwe voorzieningen in De Walborg zijn volstrekt ontoereikend om lopende behandelingen te laten slagen”, stelt ook Gerd Beckers, arts en aangesloten bij Dokters van de Wereld. “In de oude 24-uurs voorziening ging het goed met de patiënten, hun klachten verbeterden en behandeldoelen werden behaald. De kans op vermijdbare complicaties in de nieuwe locatie is levensgroot.”
In het hoger beroep dat afgelopen vrijdag diende van de patiënten tegen de gemeente en het Leger des Heils, benadrukten ook de behandelend artsen van de patiënten de nood van de patiënten. Volgens hen is het essentieel voor hun patiënten dat de 24-uursopvang en de rust gecontinueerd worden.

Dokters van de Wereld eist van de gemeente dat ze adequate opvang  biedt, zuiver op grond van medische indicatie. “Amsterdam loopt wat dat betreft ver achter op andere Nederlandse gemeenten”, zegt De Jong daarover. “Amsterdam hanteert als enige Nederlandse stad het bikkelharde 12-maandencriterium.”

 

brief

Dokters van de Wereld roept samen met de Landelijke Huisartsen Vereniging huisartsen op zorg te verlenen aan ongedocumenteerde patiënten

Wij geloven in een wereld waar iedereen toegang heeft tot gezondheidszorg. Daarom willen we vluchtelingen en ongedocumenteerde migranten een medisch vangnet geven. Dat begint bij het geven van toegang tot gezondheidszorg. Om de problemen rondom zorg wederom onder de aandacht te brengen, heeft Dokters van de Wereld een brief opgesteld gericht aan alle huisartsen en huisartsen in opleiding in Amsterdam. Deze brief is ondertekend door Stella Zonneveld, voorzitter van de Landelijke Huisartsen Vereniging Amsterdam/Almere (LHV).LEES MEER

urgent-letters-1284314

Brandbrief aan gemeente Amsterdam

24-uursopvang sluiten in Amsterdam is mensonterend en een risico voor de samenleving vindt Dokters van de Wereld.

  1. Gevaarlijk voor iedereen. Voor zieke mensen op straat wiens gezondheid ernstig in het geding kan raken of wiens ziekte kan verergeren, maar ook voor alle Amsterdammers. Zij kunnen meer en meer geconfronteerd worden met verwarde mensen in de stad
  2. Want ziek zijn op straat leidt vaak tot crisisopvang, hogere medische kosten en dus tot hoge kosten voor de samenleving

Dokters van de Wereld doet daarom een oproep aan alle gemeenteraadsleden van Amsterdam om tijdens de bespreking van de voorjaarsnota de consequenties van de sluiting van de 24-uursopvang nog eens goed onder de loep te nemen en alternatieven te onderzoeken die menswaardig en in lijn met de uitspraken van het Europese Comité Sociale Rechten (ESCR) zijn.  Dokters van de Wereld is ervan overtuigd dat door sluiting zonder aanbod van een goed  alternatief  iedereen verliest: de zieke mensen op straat, de Amsterdammers en ook het imago van Amsterdam als stad die mensenrechten hoog in het vaandel heeft staan, loopt hiermee een flinke deuk op.

Voorkomen is beter dan genezen.

Lees hier de brandbrief.

 

 

VluchtelingenkampIdomeni

Bezoek aan klemzittende vluchtelingen in Noord Griekenland

Vorige week bezocht onze voorzitter Paul Meijs 2 vluchtelingekampen in Griekenland. Hieronder zijn relaas en het videoverslag.

Idomeni ligt in het noorden van Griekenland pal tegen de grens van Macedonië. Er zitten duizenden vluchtelingen klem omdat Macedonië de grens gesloten heeft. De mensen zijn daar al voordat de EU het verdrag met Turkije tekende. Ze hopen nog steeds dat de grens open gaat.

Langzaam maar zeker realiseren de vluchtelingen zich dat ze niet door kunnen. Dat accepteren ze niet en dan volgt de boosheid. Met geweld proberen kleine groepen jongeren de afrastering te doorbreken. Als reactie gebruikt de Macedonische grensbewaking vervolgens traangas en rubberen kogels. Ook niet-activisten, die zich op Grieks grondgebied bevinden, worden geraakt. Een projectiel komt bijvoorbeeld terecht in de tent van een Syrisch gezin met drie kleine meisjes; ze komen met de schrik vrij. Vooral kinderen zijn het slachtoffer. Met ademhalings- en oogproblemen melden ze zich bij de kliniek van Dokters van de Wereld.LEES MEER

foto3

Vluchtelingencrisis deel 3: onze hulpverlening van Albanië tot Zweden

Het internationale netwerk Dokters van de Wereld werkt in heel Europa aan toegang tot gezondheidszorg voor vluchtelingen. De komende dagen beschrijven we onze hulpverlening en vertellen we de verhalen van de mensen die we tegenkomen.

Man (27) uit Iran reizend met vrienden.
“Ik kom uit Iran, ik woon al twee jaar in Turkije door religieuze overwegingen. Ik heb mijn geloof veranderd van moslim in christen maar om eerlijk te zijn geloof ik in geen enkele god. Als je dat zegt ben je ten dode opgeschreven. Dus ik zei dat ik christen was, dan krijg je nog een kans om weer moslim te worden. Maar dat ga ik niet doen, dus ik kon alleen nog maar weg gaan.
In Turkije heb ik een aanvraag ingediend bij de VN, maar dat proces is zo lang. Ik wacht al twee jaar op een uitspraak in mijn zaak, en in de tussentijd mag ik niet werken en kan ik nergens terecht voor medische zorg. Het is erg moeilijk. Ik wil naar het Verenigd Koninkrijk, ik ben daar al eens geweest voor anderhalf jaar. Ik ben nu 27 jaar oud en de anderhalf jaar dat ik daar woonde waren de enige jaren dat ik echt geleefd heb. Natuurlijk lijkt het alsof je Iran wel een goed leven kunt hebben, in sommige delen van Teheran vind je alle luxe die kunt bedenken, mooie kleren, dure auto’s, maar geen vrijheid. Je kunt niet echt leven. Er is een geheime politie, die bespioneert iedereen en overal. Iedereen moet steeds liegen tegen elkaar, we zijn allemaal schizofreen. Ik wil een betere toekomst. Ik heb het niet over geld. Ik wil in een land wonen waar mensen me begrijpen, waar gesprekken echt zijn. Ik wil voor mijn mening uit kunnen komen en mijzelf zijn.”LEES MEER

En France, Médecins du Monde intervient depuis plus de 15 ans a

Vluchtelingencrisis deel 1: onze hulpverlening van Albanië tot Zweden

Het internationale netwerk Dokters van de Wereld werkt in heel Europa aan toegang tot gezondheidszorg voor vluchtelingen. De komende dagen beschrijven we onze hulpverlening en vertellen we de verhalen van de mensen die we tegenkomen.

Man (28) uit Palestina reizend met vrouw en kind (3).
“Ik kom nu uit Syrië maar oorspronkelijk kom ik uit Palestina. Vijf jaar geleden moest ik dat land ontvluchten. Ik ben met mijn ouders geëmigreerd naar Syrië en heb daar sociologie gestudeerd. Zij zijn niet met mij meegekomen naar Europa. Hun leven is erg zwaar geweest en zij zijn moe van het verhuizen. Aangezien we Palestijns zijn moesten we illegaal de grens oversteken, ervoor zorgend dat het Turkse leger ons niet zag. Als het Turkse leger je betrapt ziet het er niet goed voor je uit. Dan wordt je opgepakt of zelfs doodgeschoten. Na de grens is een twee kilometer brede strook niemandsland waar je moet rennen voor je leven. Hoe doe je dat, met een kind van drie en al je bezittingen in koffers en tassen?’LEES MEER

IMG_2242-4

Opvang van vluchtelingen in Nederland

Eind 2015 hebben er zeker 59.100 vluchtelingen asiel aangevraagd in Nederland, twee keer zoveel als 2014. Vrijwel alle asielzoekers worden opgevangen in zo’n 135 opvang- en noodopvanglocaties zoals sporthallen. Sinds september ondersteunt Dokters van de Wereld op verzoek van het Rode Kruis vluchtelingen in vier noodopvanglocaties van het COA. Onze vrijwillige artsen onderzoeken mensen met klachten en verwijzen hen door naar medische instanties. Naast hulpverlening in Heumensoord en in Ter Apel biedt Dokters van de Wereld sinds kort ook hulp in Veldhoven en Kaatsheuvel ter overbrugging naar een meer structurele oplossing. 

Ter Apel en Heumensoord
Momenteel bevinden zich slechts zo’n 50 vluchtelingen in Ter Apel, voorheen waren dit er zo’n 1200. Veel aangekomen vluchtelingen worden binnen enkele dagen gehuisvest in een van de andere opvanglocaties, zoals Heumensoord. In Heumensoord zijn de omstandigheden verre van ideaal. Zeker 3000 vluchtelingen leven daar dicht op elkaar in grote kunststof paviljoenen. Ieder paviljoen huisvest zo’n 1000 mensen. De paviljoens zijn opgedeeld in tien compartimenten, met ieder twaalf kamers voor acht personen. Mensen die elkaar in de regel niet kennen. Er is geen privacy, het is er erg gehorig, er is weinig daglicht en er zijn grote temperatuurschommelingen. Veel mensen verblijven hier vier tot zes maanden totdat hun asielaanvraag is afgerond, wat erg veel stress oplevert gezien de onzekere situatie waarin mensen verkeren. Onderstaande casus illustreert dit.LEES MEER

Lancering van de Zorgbus

Vandaag wordt de Zorgbus gelanceerd!

Eerder dit jaar ontvingen we van de Postcode Loterij een extra financiële toekenning voor de ontwikkeling van de Zorgbus. Vandaag was het zover! Zojuist was de lancering van deze mobiele spreekuur-bus waarmee we meer ongedocumenteerde migranten kunnen bereiken! En dat is hard nodig. “Veel mensen zonder verblijfsvergunning stellen zorg uit. Dat leidt tot schrijnende toestanden”, aldus onze directeur Arianne de Jong.

Voor veel vluchtelingen en migranten zonder geldige verblijfspapieren (ongedocumenteerden) is het krijgen van noodzakelijke gezondheidszorg een probleem. Zij vinden niet hun weg naar huisarts of ziekenhuis en kunnen ook geen ziektekostenverzekering afsluiten. Deze groep mensen heeft echter wel recht op ‘medisch noodzakelijke’ zorg: alle zorg die een verzekerde Nederlander ook zou ontvangen. Alleen is er gebrek aan kennis bij zowel zorgverleners als ongedocumenteerden over de rechten en plichten en de werking van het gezondheidssysteem in Nederland voor mensen zonder verblijfspapieren.LEES MEER